G1Szczyt 27 lutego 1990 06:00 UTC
Zorza polarna 27 lutego 1990 (Kp 5): gdzie była widoczna
Kp osiągnęło 5. Przy tym poziomie krawędź owalu zorzowego sięga ok. 56,5° szerokości magnetycznej, więc zorzę można było zobaczyć nisko nad horyzontem aż do ok. 52,0°. Aktywność utrzymywała się na poziomie burzy (Kp 5 lub więcej) przez 6 h.
Kp 0–3 Kp 4 Kp 5–6 (G1–G2) Kp 7+ (G3+) Godziny w UTC; jaśniejsze słupki to prognozy.
Trzygodzinne wartości Kp z GFZ, z jednym dniem przed i po burzy.
Gdzie można było zobaczyć zorzę
Miejscowości z naszej listy, w których aktywność była wystarczająca, gdy było ciemno: 750. Bez uwzględnienia zachmurzenia.
| Kraj | Miejsca | Przykłady | Najdalej od bieguna |
|---|---|---|---|
| Stany Zjednoczone | 368 | Seattle, Milwaukee, Minneapolis, Saint Paul | Yakima |
| Kanada | 359 | Toronto, Montreal, Calgary, Ottawa | Hamilton |
| Islandia | 10 | Reykjavík, Kópavogur, Hafnarfjörður, Reykjanesbær | Reykjavík |
| Grenlandia | 6 | Nuuk, Sisimiut, Ilulissat, Qaqortoq | Qaqortoq |
| Nowa Zelandia | 4 | Invercargill, Gore, Wyspa Stewart/Rakiura (Oban), Catlins (Owaka) | Gore |
| Australia | 3 | Hobart, Wyspa Bruny (Alonnah), Southport / Cockle Creek | Hobart |
To, czy zorzę faktycznie widziano, zależało też od pogody. Traktuj to jako wskazówkę, gdzie była możliwa.