Metodologia

Wynik na żywo (0–100)

Dla każdego miejsca i każdej godziny najbliższych trzech dni mnożymy cztery czynniki: aktywność geomagnetyczna × bezchmurne niebo × ciemność × światło Księżyca.

Aktywność porównuje prognozę Kp NOAA dla danego bloku trzygodzinnego z Kp, jakiego wymaga miejsce, przy użyciu łagodnej krzywej. Dla bieżącej godziny korzystamy też z nowcastu NOAA OVATION dla danego miejsca i obszaru w stronę bieguna. Bezchmurne niebo to jeden minus prognozowane zachmurzenie MET Norway. Ciemność jest pełna, gdy Słońce jest ponad 12° pod horyzontem, częściowa w zmierzchu żeglarskim i zerowa za dnia. Jasny Księżyc nad horyzontem obniża wynik nawet o 30%.

Wynik porządkuje warunki; nie jest prawdopodobieństwem. Znaczenie mają też mgła, lokalne chmury i światła.

Szerokość magnetyczna

Śledzimy linię ziemskiego pola magnetycznego (model IGRF-14, epoka 2025) od powierzchni do jej najwyższego punktu, aby wyznaczyć szerokość magnetyczną każdego miejsca. Wartości obliczono na globalnej siatce 1° i interpolowano; zgadzają się z dokładnością ok. 1° ze współrzędnymi AACGM używanymi w badaniach zorzy, co sprawdziliśmy na stacjach magnetometrycznych od Tromsø po Wyspę Macquarie.

Gdzie patrzeć i jak wysoko

Równikowa krawędź nocnej części owalu zorzowego leży przy Kp 0 w pobliżu 66,5° szerokości magnetycznej i przesuwa się o ok. 2° w stronę równika z każdym stopniem Kp. Z odległości między miejscem a tą krawędzią obliczamy kąt nad horyzontem dolnej granicy zorzy (ok. 105 km wysokości) i wierzchołków promieni (ok. 200 km).

Zorzę uznajemy za widoczną, gdy jej dolna granica znajduje się co najmniej 9,7° nad horyzontem. Odpowiada to od dawna stosowanej zasadzie, że zorzę widać ok. 4,5° szerokości magnetycznej poza krawędzią owalu. Kierunek patrzenia to kierunek, w którym szerokość magnetyczna rośnie najszybciej.

Teren

Dla miejsc liczących co najmniej 1500 mieszkańców i wszystkich polecanych miejsc próbkujemy dane wysokościowe (AWS Terrain Tiles) wzdłuż siedmiu linii widoku, 30° w obie strony od kierunku patrzenia, do 30 km, z poprawką na krzywiznę Ziemi i standardową refrakcję. Jeśli wzgórza wznoszą się wyżej niż 6,7°, próg widoczności odpowiednio rośnie — dlatego niektóre miejscowości w fiordach i dolinach wymagają wyższego Kp, niż sugerowałaby ich szerokość.

Zanieczyszczenie światłem

Sumujemy nocne światło z kompozytu NASA VIIRS (2016) w promieniu 50 km, ważone odległością w potędze −2,5, i dzielimy wynik na sześć klas skalibrowanych na znanych miejscach. Dla jaśniejszych miejsc przeszukujemy też pierścienie 5–40 km dalej w poszukiwaniu terenu z co najmniej dziesięciokrotnie słabszą łuną. To szacunki: nie uwzględniają dróg, terenu prywatnego ani pojedynczej jasnej latarni obok Ciebie.

Szanse z 21 lat nocy

Dla każdej komórki siatki 1° przeanalizowaliśmy każdą noc od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2025. Noc jest ciemna, jeśli Słońce znajduje się ponad 12° pod horyzontem w co najmniej jednym bloku trzygodzinnym; aktywna, jeśli GFZ Kp w ciemnym bloku osiągnęło próg danego miejsca; bezchmurna, jeśli nocne zachmurzenie NASA POWER (CERES SYN1deg) wyniosło 70% lub mniej. Dobra noc spełnia wszystkie trzy warunki.

Szanse dzielimy też na lata w pobliżu maksimum słonecznego (2005, 2011–2015, 2022–2025) i minimum (2007–2010, 2018–2020). Satelitarne dane o zachmurzeniu obejmują całą komórkę siatki i całą noc, więc częściowo pochmurne noce mogą mieć okresy przejaśnień, a lokalne mikroklimaty są uwzględnione tylko częściowo.

Widoczność podczas burz

Dla każdej silnej burzy od 1989 roku podajemy miejsca, których próg Kp został osiągnięty w bloku trzygodzinnym, gdy Słońce było ponad 8° pod ich horyzontem. Jasna zorza burzowa jest widoczna w zmierzchu żeglarskim, więc ten limit jest łagodniejszy niż 12° stosowane dla szans miesięcznych. Pogoda nie jest uwzględniona.

Które miejsca mają własną stronę

Miejscowości liczące co najmniej 1000 mieszkańców (GeoNames), w których zorza pojawia się nad horyzontem przy ok. Kp 6 lub mniej; większe miasta w regionach, gdzie potrzeba do tego burzy; oraz stolice i bardzo duże miasta dalej od bieguna, o które ludzie często pytają. Mniejsze miejsca bez większego zainteresowania nie są indeksowane w wyszukiwarkach, dopóki nie będzie powodu, by je uwzględnić.

Obliczenia zaćmienia

Momenty kontaktów, faza całkowita, stopień zakrycia i wysokość Słońca pochodzą z biblioteki astronomy-engine dla centrum każdego miasta; zwykle zgadzają się z opublikowanymi przewidywaniami z dokładnością do kilku sekund. Szanse pogodowe opierają się na dziennym zachmurzeniu i temperaturze maksymalnej NASA POWER dla okresu od 26 lipca do 9 sierpnia, lata 2005–2025.

Niezależność

Współpraca partnerska nigdy nie zmienia wyników, rankingów ani danych.