G1Szczyt 11 maja 1990 03:00 UTC
Zorza polarna 11 maja 1990 (Kp 5,3): gdzie była widoczna
Kp osiągnęło 5,3. Przy tym poziomie krawędź owalu zorzowego sięga ok. 55,8° szerokości magnetycznej, więc zorzę można było zobaczyć nisko nad horyzontem aż do ok. 51,3°. Aktywność utrzymywała się na poziomie burzy (Kp 5 lub więcej) przez 3 h.
Kp 0–3 Kp 4 Kp 5–6 (G1–G2) Kp 7+ (G3+) Godziny w UTC; jaśniejsze słupki to prognozy.
Trzygodzinne wartości Kp z GFZ, z jednym dniem przed i po burzy.
Gdzie można było zobaczyć zorzę
Miejscowości z naszej listy, w których aktywność była wystarczająca, gdy było ciemno: 942. Bez uwzględnienia zachmurzenia.
| Kraj | Miejsca | Przykłady | Najdalej od bieguna |
|---|---|---|---|
| Stany Zjednoczone | 560 | Seattle, Detroit, Milwaukee, Minneapolis | Cedar Rapids |
| Kanada | 377 | Toronto, Montreal, Calgary, Ottawa | LaSalle |
| Nowa Zelandia | 4 | Invercargill, Gore, Wyspa Stewart/Rakiura (Oban), Catlins (Owaka) | Gore |
| Grenlandia | 1 | Qaqortoq | Qaqortoq |
To, czy zorzę faktycznie widziano, zależało też od pogody. Traktuj to jako wskazówkę, gdzie była możliwa.