G2Szczyt 13 kwietnia 1993 09:00 UTC
Zorza polarna 13 kwietnia 1993 (Kp 5,7): gdzie była widoczna
Kp osiągnęło 5,7. Przy tym poziomie krawędź owalu zorzowego sięga ok. 55,2° szerokości magnetycznej, więc zorzę można było zobaczyć nisko nad horyzontem aż do ok. 50,7°. Aktywność utrzymywała się na poziomie burzy (Kp 5 lub więcej) przez 9 h.
Kp 0–3 Kp 4 Kp 5–6 (G1–G2) Kp 7+ (G3+) Godziny w UTC; jaśniejsze słupki to prognozy.
Trzygodzinne wartości Kp z GFZ, z jednym dniem przed i po burzy.
Gdzie można było zobaczyć zorzę
Miejscowości z naszej listy, w których aktywność była wystarczająca, gdy było ciemno: 847. Bez uwzględnienia zachmurzenia.
| Kraj | Miejsca | Przykłady | Najdalej od bieguna |
|---|---|---|---|
| Stany Zjednoczone | 451 | Seattle, Milwaukee, Minneapolis, Saint Paul | Cedar Rapids |
| Kanada | 360 | Toronto, Montreal, Calgary, Ottawa | Hamilton |
| Islandia | 11 | Reykjavík, Kópavogur, Hafnarfjörður, Reykjanesbær | Vík í Mýrdal |
| Nowa Zelandia | 9 | Dunedin, Invercargill, Mosgiel, Wanaka | Wanaka |
| Australia | 7 | Hobart, Launceston, Devonport, Burnie | Burnie |
| Grenlandia | 6 | Nuuk, Sisimiut, Ilulissat, Qaqortoq | Qaqortoq |
| Wielka Brytania | 2 | Derry, Limavady | Derry |
| Irlandia | 1 | Letterkenny | Letterkenny |
To, czy zorzę faktycznie widziano, zależało też od pogody. Traktuj to jako wskazówkę, gdzie była możliwa.