AuroraMeteo

G1Höhepunkt 23. März 2003 um 09:00 UTC

Polarlicht-Sturm vom 23. März 2003 (Kp 5): Wo er sichtbar war

Kp erreichte 5. Bei diesem Wert reicht der Rand des Polarlichtovals bis etwa 56,5° magnetischer Breite, Polarlichter waren also tief am Horizont bis etwa 52,0° zu sehen. Die Aktivität blieb 3 Stunden lang auf Sturmniveau (Kp 5 oder mehr).

03579 G1 G3 Sa., 22. März 09:00 UTC · Kp 3,00 Sa., 22. März 12:00 UTC · Kp 2,00 Sa., 22. März 15:00 UTC · Kp 1,33 Sa., 22. März 18:00 UTC · Kp 2,33 Sa., 22. März 21:00 UTC · Kp 3,67 So., 23. März 00:00 UTC · Kp 3,67 So., 23. März 03:00 UTC · Kp 2,67 So., 23. März 06:00 UTC · Kp 3,67 So., 23. März 09:00 UTC · Kp 5,00 So., 23. März 12:00 UTC · Kp 3,00 So., 23. März 15:00 UTC · Kp 3,00 So., 23. März 18:00 UTC · Kp 4,00 So., 23. März 21:00 UTC · Kp 3,00 Mo., 24. März 00:00 UTC · Kp 2,67 Mo., 24. März 03:00 UTC · Kp 2,33 Mo., 24. März 06:00 UTC · Kp 2,33 Mo., 24. März 09:00 UTC · Kp 2,00 So., 23. MärzMo., 24. März
Kp 0–3 Kp 4 Kp 5–6 (G1–G2) Kp 7+ (G3+) Zeiten in UTC; blasse Balken sind Vorhersagen.

Dreistündlicher Kp vom GFZ, je ein Tag vor und nach dem Sturm.

Wo Polarlichter zu sehen waren

558 Orte unserer Liste hatten genug Aktivität, während es dort dunkel war. Bewölkung ist nicht berücksichtigt.

LandOrteBeispieleAm weitesten vom Pol
Vereinigte Staaten 359 Seattle, Milwaukee, Minneapolis, Saint Paul Yakima
Kanada 187 Toronto, Calgary, Edmonton, Winnipeg Hamilton
Neuseeland 7 Dunedin, Invercargill, Mosgiel, Gore Oamaru
Australien 5 Hobart, Launceston, Bruny Island (Alonnah), Southport / Cockle Creek Launceston
Basierend auf der Kp-Schwelle jedes Ortes (inklusive Gelände) und dem Sonnenstand in jedem dreistündigen Kp-Block.

Ob Polarlichter tatsächlich zu sehen waren, hing auch vom Wetter ab. Verstehen Sie dies als Orientierung, wo sie möglich waren.

← 21. März 2003 · 28. März 2003 →