G2Szczyt 10 stycznia 1993 06:00 UTC
Zorza polarna 10 stycznia 1993 (Kp 6): gdzie była widoczna
Kp osiągnęło 6. Przy tym poziomie krawędź owalu zorzowego sięga ok. 54,5° szerokości magnetycznej, więc zorzę można było zobaczyć nisko nad horyzontem aż do ok. 50,0°. Aktywność utrzymywała się na poziomie burzy (Kp 5 lub więcej) przez 3 h.
Kp 0–3 Kp 4 Kp 5–6 (G1–G2) Kp 7+ (G3+) Godziny w UTC; jaśniejsze słupki to prognozy.
Trzygodzinne wartości Kp z GFZ, z jednym dniem przed i po burzy.
Gdzie można było zobaczyć zorzę
Miejscowości z naszej listy, w których aktywność była wystarczająca, gdy było ciemno: 1618. Bez uwzględnienia zachmurzenia.
| Kraj | Miejsca | Przykłady | Najdalej od bieguna |
|---|---|---|---|
| Stany Zjednoczone | 1021 | Chicago, Seattle, Portland, Detroit | Peoria |
| Kanada | 407 | Toronto, Montreal, Calgary, Ottawa | Eastern Passage |
| Wielka Brytania | 122 | Glasgow, Edynburg, Belfast, Aberdeen | Newry |
| Irlandia | 37 | Dublin, Galway, Tallaght, Drogheda | Dublin |
| Islandia | 18 | Reykjavík, Kópavogur, Hafnarfjörður, Reykjanesbær | Vík í Mýrdal |
| Grenlandia | 6 | Nuuk, Sisimiut, Ilulissat, Qaqortoq | Qaqortoq |
| Wyspy Owcze | 4 | Thorshavn, Klaksvík, Fuglafjørður, Miðvágur | Thorshavn |
| Norwegia | 1 | Vesterålen (Sortland) | Vesterålen (Sortland) |
| Nowa Zelandia | 1 | Wyspa Stewart/Rakiura (Oban) | Wyspa Stewart/Rakiura (Oban) |
| Svalbard i Jan Mayen | 1 | Longyearbyen | Longyearbyen |
To, czy zorzę faktycznie widziano, zależało też od pogody. Traktuj to jako wskazówkę, gdzie była możliwa.