Waarom het poollicht verschillende kleuren heeft
De kleuren van het poollicht komen van atomen en moleculen in de hoge atmosfeer, die elk op hun eigen golflengte oplichten als ze door energierijke deeltjes worden geraakt.
Groen
Het bekende groen komt van zuurstofatomen op ongeveer 100–250 km hoogte, die licht uitzenden op 557,7 nanometer. Het is de helderste poollichtkleur en de kleur waarvoor onze ogen 's nachts het gevoeligst zijn.
Rood
Zuurstof hoger in de atmosfeer, boven ongeveer 250 km, zendt dieprood licht uit op 630 nanometer. Dat is zwakker en verschijnt langzamer, en het is wat mensen ver van de pool vaak zien tijdens grote stormen: een rode gloed hoog boven de horizon, omdat het lagere groene deel onder hun horizon ligt.
Roze, blauw en paars
Moleculaire stikstof geeft blauw en violet licht en, aan de onderrand van heldere, snel bewegende gordijnen, een roze of magenta zoom. Deze kleuren zijn het sterkst bij intense activiteit.
Waarom camera's meer zien
Bij weinig licht vertrouwt het oog op staafjes, die kleur slecht waarnemen. Zwak poollicht kan er voor het oog grijs of melkachtig uitzien, terwijl een camera die enkele seconden licht verzamelt fel groen vastlegt. Helder poollicht is ook voor het oog duidelijk gekleurd.
STEVE en andere bijzonderheden
STEVE is een smal paarswit lint, soms met groene 'hekwerk'-strepen, dat op lagere breedten wordt gezien dan de normale ovaal. Het werd in 2016–2018 beschreven met hulp van burgerwetenschappers en ontstaat niet op dezelfde manier als gewoon poollicht. Protonenpoollicht, een ander type, is breed en diffuus en meestal te zwak om met het blote oog te zien.
Laatst gecontroleerd op 15 oktober 2026